"วาดให้หมดรูปก่อน ไม่สวย ไม่เลิศก็ช่างก่อน "ผ่าน"คือเอาพู่กัน ทาสีวาดเส้นลงไปในภาพให้เป็นพื้นที่มากที่สุดซะก่อน" และ "เอาให้จบเรื่องให้ได้ก่อน" ผมจะสอนตัวเองอย่างงี้ตลอดนะ ...เคยอ่านพี่ "จุก เบี้ยวสกุล" นักวาดนิยายภาพที่ผมเคยร่วมวงเหล้าหลายหนอยู่ แกตอบคำสัมภาษณ์ในหนังสือ..."จะทำให้เสร็จมันต้องมี"กื๋น" ก.สระอึ(ที่แปลว่าขี้น่ะ) ไม้จัตวานะฮะ" ไม่แน่ใจว่าแกหมายความว่าไง แต่ผมแปลเอง ว่า ความทรหด ความมึน ความตึ้อ ความปัญญาอ่อน การปิดทองหลังพระ ฯลฯ ...ไปให้ถึงจุดจบก่อน คลานไป กลิ้งไป ก็ยังดี ถ้าเดินแบบสง่าไปไม่ได้ อย่าเพิ่งลุกไปเข้าเน็ต ...นั่งแม่งไปงั้นแหละ วาดการ์ตูนแค่สิบหกแผ่น ต้องยอมวาดภาพห่วยๆมากกว่าภาพสวยๆเยอะ จะวาดแต่นางเอกผ้าหลุดไม่ได้ ต้องวาดผู้ร้าย จากด้านหลัง ด้านเฉียง ล่างบน สารพัด วาดคนนั่งขายของริมถนน รถเมล์ ถังขยะ ใส่เข้าไป ไม่งั้นมันว่างโหวง เบื่อก็ต้องทน ของมันต้องมี ไม่งั้นเรื่องสะดุด ยอมวาด ยอมทนดู ยอมมองผ่านๆ เอาให้จบเรื่องก่อน มีช่วงอ่อน ช่วงห่วย ยอมฮะ ...รักจะสร้างนิยายภาพ วาดรูปสวยๆ วิจิตรๆ ใส่กรอบโชว์ สี่ห้ารูปนี่ อย่าไปยอมฮะ(รูปแบบนั้น "พร้อม" เอไอเอาดีก่า มันทำดีกว่าเราอีก ) เล่มละบาทสิบหกแผ่นนี่ ยอมผ่าน สี่รูปหนึ่งแผ่น หกสิบรูปที่ งั้นๆ ให้ได้ก่อนฮะ ด่านสิบแปดมนุษย์ทองคำเลย...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น